Aan alles komt een einde

Aan elke dag, aan elke maand, aan elke reis komt een einde. Het is de simpele waarheid. Toch zag ik het einde, toen ik naar Australië vertrok, nog niet voor me. Het voelde een beetje alsof ik dat de eindbestemming op dat moment was. Het was tenslotte wel Australië en ik wed dat iedereen wel de “20 reasons why you should not go to Australia” op zijn timeline van Facebook hebben gezien. Vriendelijk bedankt voor het taggen, maar ik was ervan op de hoogte dat er in Australië dodelijke spinnen, slangen, haaien, kwallen, insecten en beesten zitten. (Toch voelde het niet zo gevaarlijk: Er komt hier later een blog van) Maar goed, 24 mei, één week geleden kwam ik toch weer terug in Nederland en kwam er een einde aan mijn reis, en ik kan me voorstellen dat je je afvraagt hoe dat nou is.
Ik moet eerlijk zijn dat ik er in Australië meer tegenop zag om terug te gaan dan dat het uiteindelijk was. Je ziet een beetje op tegen het hebben van een dagelijkse routine, waarin je niet meer zo vrij kan zijn en spontaan plannen kan maken, maar op een bepaald moment ga je er mee leven dat er een einde aankomt en dan is er één ding wat je het beste kan doen: Nieuwe plannen maken. Zo wist ik dat ik thuis vrijwel gelijk kon beginnen met een nieuwe (hopelijk) leuke baan en dat ik aan een studie zal gaan beginnen en op kamers zal gaan. Het is natuurlijk jammer dat je uit je ‘reis ritme’ wordt gehaald, maar dat geeft je ook opnieuw weer het gevoel van reislust. Het geeft me het gevoel dat ik nog genoeg tijd heb om nieuwe landen en misschien wel meer van Australië te ontdekken.
Hoe was het dan om weer in Nederland te zijn? Het was heel gek (en emotioneel) om mijn familie en vrienden weer te zien en dat het opeens voelde alsof ik twee weken daarvoor afscheid had genomen. Het voelde ook alsof er amper iets veranderd was. Alles was nog hetzelfde. Omgekeerd dan in Australië was het nu weer wennen om aan de rechterkant te rijden en gek genoeg ook om Nederlands te praten, vooral wanneer ik onbekende mensen begroette of sorry zei. Het weer was gelukkig (!!!) precies dezelfde temperatuur als in Sydney, behalve dan in lente-vorm in plaats van herfst-vorm. Aangekomen in mijn dorp en in mijn huis werden alle (vage) herinneringen die ik had van hoe het eruit zag weer gevuld tot in detail. En dan ben je er weer, alsof je twee weekjes op vakantie bent geweest. Wennen aan een routine hoefde nog even niet, want ik had nog een paar daagjes vrij, en dus had ik de eerste dagen al wat leuke dingetjes gepland staan, zoals een ontbijt bent mijn vriendinnen, een dag zonnen en barbecueën op een zandverstuiving met familie en natuurlijk gezellige avondjes.
En wat nu? De komende drie maanden zal ik gaan werken bij het Tourist Info van Urk. Daarnaast ga ik in augustus nog lekker naar Spanje met mijn familie en in september start ik met mijn studie, wat waarschijnlijk media, informatie en communicatie gaat zijn in Amsterdam (alhoewel ik nog niet heel goed weet wat ik nou moet gaan doen in september). Voor mezelf heb ik een lijstje gemaakt van dingen die ik wil gaan doen nu ik thuis ben, zoals meer bloggen, Spaans leren, hardlopen en nog veel meer.
Het einde van mijn reis in Australië betekent niet het einde van blogs over Australië. Ik denk dat ik er nu namelijk met meer ervaring over kan vertellen dan eerst. Ook van mogelijke blogs heb ik een lijstje gemaakt en als ik zo kijk komen er nog veel aan.
Dan hier nog een berichtje:

Liefs,
Marissa

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s