Een spontane roadtrip

Zo’n beetje alles tijdens reizen is spontaan. Spontaan werd ik voor een baantje aangenomen in Melbourne, en spontaan besloot ik een kamer te huren. Spontaan stopte ik met mijn baantje, en spontaan besloot ik de kamer weer uit te gaan. Dus toen wilde ik iets anders gaan doen dan naar werk zoeken en zo kreeg ik het spontane idee een roadtrip te doen. Ik plaatste een advertentie op Facebook, bracht wat mensen bij elkaar en sprak een datum af. Het was de bedoeling langs de beroemde Great Ocean Road te gaan, maar wat onze exacte plannen waren was tot de dag van vertrek nog onbekend.

Dag 1
Omdat we te laat waren met het boeken van een auto of bus, had ik voorgesteld op de dag van vertrek bij een autoverhuur te verzamelen en gelijk een auto te huren. Het leuke was ook dat niemand elkaar nog kende, wat de trip nog spontaner maakte, aangezien je toch een paar dagen met die mensen opgescheept zit. Aan de receptie vertelden ze ons dat ze nog een busje beschikbaar hadden met vijf zit plekken en ook vijf slaapplekken. Tentjes en dergelijk waren dus niet nodig, want we konden allemaal in de van slapen. Een voor een gingen we langs iedereens slaapplek om bagage op te halen. Pas toen alle bagage ingeladen was en we allemaal klaar waren voor vertrek kwam pas ter bespreking: Oké, en nu? We besloten allereerst naar het bekende berggebied The Grampians te gaan, wat zo’n drie uurtjes van Melbourne vandaan was. Het was ook al laat dus bedachten we dat we onze dag beter konden besteden met rijden, zodat we de volgende dag een volle dag in de Grampians zouden hebben. We kwamen aan op een van de gratis campings in de buurt, wat eigenlijk gewoon een bos was waar je tussen de bomen je spulletjes uit kon stallen (Ik had geen idee hoe een gratis camping eruit zou zien). Koken moest in het donker met wat zaklampjes om de pan heen en na een heerlijke maaltijd en wat goon (backpackers weten precies waar ik het over heb) gingen we slapen: Ik en nog iemand in de van en drie boven op de van in de rooftop tent.
Dag 2
Nadat we allemaal weer fris en fruitig waren, begonnen we aan onze tour door de Grampians. We begonnen met een hike naar een waterval en nog een waterval. Daarna gingen we naar de bekende Balconies, wat, zoals de naam al zegt, rotsen zijn die eruit zien als balkonnen. Nadat we daar een hele fotoshoot hadden gedaan, gingen we op weg naar een andere mooie look out. Het was alweer wat later op de dag en dus besloten we snel te gaan koken, zodat we niet weer in het donker hoefden te koken. We gingen naar een openbare barbecue area, waar we de barbecue niet gebruikten, maar wel de stopcontacten om onze mobiele telefoons op te laden die allemaal nog maar 2 procent hadden. We maakten weer een pasta en zijn na het eten nog de hele avond in de barbecue area blijven zitten. In de avond kwamen er tientallen kangoeroes op het grasveld rondom de barbecue area af en hoewel ik wist dat wilde kangoeroes best gevaarlijk kunnen zijn, wilde ik toch proberen om ze te aaien. Dus ik paste mijn stappenplan van how-to-make-friends-with-agressive-animals toe en kwam tot de conclusie dat kangoeroes niet altijd agressief hoeven te zijn. Als je de juiste kangoeroes hebt kan je ze gewoon aaien. Al met al was dat wel een bijzondere ervaring.
Dag 3
We hadden weer overnacht op dezelfde gratis camping en vandaag maakten we ons klaar voor een grote hike naar het uitzicht op een rots die de ‘Pinnacle’ heet. Ik had de track iets makkelijker ingeschat dan dat het was. Toen we aankwamen zagen we een bordje met nog 2 km naar de Pinnacle, wat eigenlijk best meevalt, maar wat niet meeviel is dat die hele 2 kilometer één grote hike naar boven klimmen was. De ‘trappen’ hadden ze natuurlijk laten lijken door allerlei rotsblokken achter elkaar te plaatsen en dat maakte het ‘traplopen’ nog intensiever. Ik voelde me wel een beetje een bergbeklimmer. Al zwetend en trillend van de inspanning en adrenaline kwamen we boven en dat was toch wel echt even een kippenvel momentje. Vooral toen ik even op het randje van een rots van de berg stond (Sorry va en moe) (Ik leef nog) en uitkeek over het hele dal en berg gebied voelde ik me echt eventjes (zoals ze zeggen) on top of the world. Gelukkig hadden we de heenweg gehad en ging de terugweg veel sneller. Uitgeput stapten we in de van en vertrokken naar onze volgende bestemming: Mount Gambier. Daarmee bezochten we ook weer even een nieuwe staat: South Australia. Onderweg kochten we eten om te gaan barbecueën en daarna zochten we een gratis barbecue area op. Gelijk erna zijn we doorgereden en rond 10 uur, met tijdsverschil van een half uur of een uur (nog steeds niet zeker hoeveel het nou is), kwamen we aan, hebben we de bedden klaargemaakt en zijn we gaan slapen.
Dag 4
We werden wakker in Mount Gambier en gingen gelijk op pad. We bezochten een sinkhole en daarna the Blue Lake, oftewel een rivier met letterlijk blauw water. We besloten al snel verder te rijden en de Great Ocean Road op te gaan. We bezochten een klif met blowholes, wat betekent dat de rotsen zo gevormd zijn dat als er een sterke golf tegen de rots aanklotst het water naar boven wordt gespuwd. We gingen door en besloten op tijd naar de Twelve Apostles te gaan, zodat we de zonsondergang konden zien. De ondergaande zon en de mist rondom de rotsen maakte het een ontzettend mooi plaatje. We vertrokken opnieuw naar een gratis camping, kookten opnieuw pasta en speelden wat kaartspelletjes.
Dag 5
De dag begon met veel regen en kou, maar dat hield ons niet tegen om de verschillende rotsen aan de Great Ocean Road te bekijken. Na een goed Engels ontbijt met bonen in tomatensaus, scrambled eggs en toast reden we langs alle bezichtigingen. Zodra we de bus pakkeerden, sprintten we uit de bus naar het uitzicht, bleven we daar een paar minuten staan en sprintten we weer terug de bus in. Ja, het was echt koud. Met elke nieuwe bezichtiging leek het meer te gaan regenen en dus besloten we dan ook maar een koffie te gaan drinken in een café in een klein dorpje vlakbij. Hoewel we een beetje teleurgesteld waren door het weer, klaarde het in de middag helemaal op en bezochten we nog wat prachtige stranden. Vervolgens gingen we door naar onze camping die in het midden van een rainforest te vinden was. Aan het begin van het bos zou het nog 10 minuutjes zijn naar de camping maar uiteindelijk waren we een half uur verder in het regenwoud toen we de kleine campingplaats vonden. Met alle exotische geluiden en planten om me heen had ik eventjes het gevoel in de jungle van Tarzan te zitten. Het was echt heel vet.
Dag 6
Vandaag zouden we de Great Ocean Road afmaken en dus gingen we (redelijk) vroeg op pad. We zouden naar een plek waar we koala’s konden spotten en onderweg besloot er toevallig een koala de weg over te steken. Ook toen we op de plek kwamen zagen we heel wat koala’s. Het voelde heel gek dat er zulke wilde beesten gewoon naast de wegen slapen. We bezochten nog een mooi strand en gingen daarna door naar het typische gedeelte van de Great Ocean Road: De weg met de oceaan aan de ene kant en de rotsen aan de andere kant, oftewel gewoon een hele mooie weg. We reden door naar onze laatste ‘camping’, wat eigenlijk gewoon een parkeerplaats voor vrachtwagens was, maar goed: We hadden een tafel en dus konden we eindelijk beer pong gaan spelen, wat vooral heel leuk was aangezien de Aziaat in ons midden nog nooit van dit ‘rare’ Westerse spel gehoord had. De laatste nacht was ontzettend koud, maar gelukkig hebben we het allemaal overleefd.
Dag 7
De laatste dag was niet het meest boeiend. Aangezien we te weinig tijd hadden om helemaal naar het nationale park toe te rijden waar we voor de laatste dag nog eventjes heen zouden gaan, gingen we naar een plekje vlakbij met een mooie haven en warme douches. Nadat we wat lunch hadden gekocht was het alweer tijd om op weg te gaan naar de autoverhuurder om de bus in te leveren. Zo kwam er een einde aan ons hele spontane, maar vooral leuke roadtrip avontuur.
Op het moment ben ik in Tasmanië en pluk ik aardbeien om wat geld te verdienen, zodat ik over twee dagen opnieuw een roadtrip kan beginnen. Dit keer dus een roadtrip door Tasmanië. Ik kijk er ontzettend naar uit.
Voor foto’s van de roadtrip kan je mijn instagram in de gaten houden en wellicht dat ik nog een aparte blogpost maak met foto’s.

20170328_090131

DSC01413

First stop of the roadtrip: The Grampians National Park

A post shared by Marissa Kramer (@marissakramer_) on

Nog een maand en acht dagen voordat ik alweer thuis ben. Vandaar dat ik vanaf volgende week ook op de oostkust van Australië te vinden ben. Volgende week zondag vlieg ik namelijk naar Cairns, waar het gelukkig nog heerlijk 30 graden is in plaats van de koude 15 graden in Tasmanië. Het verhaal van Tasmanië komt dus na deze week.
Liefs,
Marissa

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s