The Good Morning – Sydney fotograferen

Goedemorgen wereld en slaap lekker Nederland. Vandaag ontbeet ik met lekkere bananenpannenkoekjes en wat maple syrup, want ik plande een heerlijke rustige dag. Ik nam een dag vrij van fotograferen, maar uiteindelijk kwam ik toch weer op de werkvloer te staan. Nadat ik ontslagen dacht te zijn bij de bistro waar ik werkte als bediende, werd ik voor de avond toch weer gevraagd om te werken. Niet helemaal een vrije dag dus.

Het zijn mijn laatste twee weken in Sydney. Dat is best wel gek aangezien ik hier als onervaren reiziger ben aangekomen en deze plek nu tot iets heb gemaakt wat ik vertrouwd kan noemen. Ik ga de stad eerst voor vijf dagen achter me laten om te surfen en daarna vertrek ik op een dag naar Melbourne. Eindelijk begin ik met het ‘echte’ reizen en daar ben ik eerlijk gezegd ook wel aan toe.
Deze laatste weken in Sydney vul ik goed in. Zoals ik eerder had genoemd in een blogpost werk ik nu als fotograaf. Ik moet elk gebied van Sydney fotograferen en zo kom ik op het laatste moment nog op plaatsen waarvan ik niet wist dat Sydney die had. Zo zag ik deze week voor het eerst het hele mooie rotsen bij the Wreck of the Dunbar, oftewel de schipbreuk van de Dunbar. Ook keek ik uit over de prachtige skyline van Sydney waarboven net een storm in de lucht hing. En ik zag nog meer plekken, waarvan sommige bijzonder waren en sommige niet zo aantrekkelijk. Dat hoort er natuurlijk ook bij.

 

Een werkdag ziet er voor mij zo uit: Allereerst moet ik plannen waar ik heen ga en dat is lastiger dan je zou denken. Ik stippel een route uit tussen de wijken die vlak bij elkaar liggen en plan hoe lang ik ongeveer over een wijk ga doen. Daarna check ik wat de bijzonderheden van die wijken zijn, zodat ik weet wat ik vooral niet moet missen. Vervolgens ga ik op pad met de camera en mijn telefoon met extra powerbank. Ik moet namelijk vanaf elk punt waar ik eindig opnieuw op mijn mobiel opzoeken welke bus, trein of boot ik moet nemen naar het volgende punt en zonder internetbereik zou ik dan soms niet verder kunnen komen. Soms liggen de punten op loopafstand bij elkaar en dan loop ik het stuk dus. Lopen is het grootste deel wat ik op zo’n werkdag doe. Het maakt dit baantje ook best wel intensief. Daarnaast maak ik natuurlijk ook nog wat foto’s. Of heel veel foto’s. Soms voel ik me net een Japanner.
Ik vind het ontzettend leuk om dit te doen en er zélfs nog betaald voor te krijgen. Aangezien er is iets is met dat ik de copyright moet overdragen aan degene met wie ik samenwerk, weet ik niet zo goed of ik nou de foto’s al online mag plaatsen, maar aangezien ik denk dat mijn blog voor Australiërs toch niet echt op zou vallen, zijn hierboven wat previews. De rest komt later.
In ieder geval tot volgende week.
Liefs,
Marissa

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s