Sightseeing, beachwalk and skyscrapers – Week 1

Eindelijk een moment om even lekker rustig te gaan schrijven wat ik deze laatste week gedaan heb. De eerste dag in Sydney is alweer een tijdje geleden en dus zal dit een aardig lang bericht worden. Be prepared.
Zaterdag
Ik was gebleven bij het moment dat we aankwamen in Sydney. Of nouja, het vliegveld van Sydney. Voordat we daadwerkelijk in Sydney waren was er nogal wat gedoe. Ten eerste namen we afscheid van vijf personen uit de groep die gelijk doorgingen naar Auckland in Nieuw-Zeeland. Nadat we dit gedaan hadden gingen we door naar de bagagebanden, maar na een eeuwigheid wachten op dat er ook maar een backpack langs zou komen bedachten we dat onze bagage misschien toch niet meegekomen was. En inderdaad. Ze kwamen met een volgende vlucht. Zo’n half uur later hadden we dan onze bagage en moesten we met een suttlebusje naar het hostel komen, maar nergens was de suttlebus meer te bekennen. Dus iemand had opgebeld en dan eindelijk na een uur lang wachten gingen we op weg naar ons hostel. We checkten in en iedereen kreeg een eigen pasje om daar de kamer te gaan. Onverwachts zaten we allemaal apart. Ik ging dus alleen naar mijn kamer toe en daar ontmoette ik gelijk twee roommates. Het waren twee Duitse meisjes. Na een paar gesprekjes besloot ik eerst even lekker te gaan douchen. Dat was ook wel nodig na zulke lange vluchten. Toen ik gedouchet terugkwam op mijn kamer en mijn wifi aanzette zag ik dat we met een paar van de groep de stad in gingen. We liepen van het hostel gelijk naar het centrum van Sydney. Omdat het nog maar middag was dronken we eerst een drankje in een bar en later toen we weer wat door de stad gelopen hadden gingen we naar binnen bij Jamie’s Italian. Na een gezellige en lekkere maaltijd liepen we weer terug naar het hostel. Ik was al de hele tijd aan het vechten tegen mijn slaap, maar in de tussentijd voelde ik me alweer lekker moe en zweverig voelen. Het was negen uur toen we terugkwamen dus besloot ik gelijk op bed te gaan. En in slaap vallen was totaal niet moeilijk.
Zondag
In de morgen ging ik naar de plek waar ik gratis ontbijt kon ophalen en ontmoette daar mijn groep opnieuw. Na het ontbijt ging ik terug naar mijn slaapkamer. Ondertussen had ik ook mijn andere roommates ontmoet: Een Canadees koppel en een Nieuw-Zeelander en ze waren allemaal erg aardig. Met de groep gingen we opnieuw de stad in, maar dit keer om echt te gaan sightsee-en. We liepen door Hyde Park door naar de Botanic Gardens waar we op een bepaald punt een heel mooi uitzicht hadden op het Opera House en de Harbour Bridge. Toen we daar wat foto’s stonden te maken kwamen er opeens nog wat dolfijnen uit het water naar boven, wat het plaatje natuurlijk helemaal bijzonder maakte. Omdat het alweer tijd was om te eten waren we opzoek naar eettentjes en uiteindelijk kochten we lekkere broodjes bij een ziekenhuiscafé (het eerste beste wat we zagen). We aten de broodjes op in het Hyde Park en nadat we weer klaar waren, gingen we op weg naar het Opera House. Van het Opera House besloten we naar Darling Harbour te gaan en dat was nogal een stukje lopen. Vooral omdat ik niet echt de beste schoenen aan had gedaan, ging het niet al te soepel, maar goed… Na een tijdje kwamen we dus aan op Darling Harbour. We gingen zitten bij een café voor een drankje en speelden een kaartspelletje. Heerlijk aan de kant van de haven. Hoewel we eerder nog besloten om samen te gaan koken, veranderden we toch maar het plan en kochten we iets bij de KFC. De terugweg naar het hostel was minder lang dan verwacht. We gingen nog even door Chinatown, wat er hier best netjes uitziet, en toen we in het hostel aankwamen zijn we naar onze kamers gegaan en gaan slapen.

 

Maandag
De volgende morgen moesten we ons verzamelen bij de receptie voor de oriëntatie van de Work & Travel Company. We gingen naar het gebouw van WTC en daar kregen we een presentatie over van alles. Het ging over Australië zelf, over werken in Australië, over leven in Australië en over beach safety. De laatste presentatie werd gegeven door een typische surfer dude die dan ook ambassadeur was van een surfkamp. Omdat we van Work & Travel waren konden we 100 dollar korting krijgen op het surfkamp van de volgende week. Het leek me supervet om dat eens te gaan doen, maar om het de volgende week te doen vond ik nou niet echt een goede timing, aangezien ik op zoek was naar werk. Uiteindelijk kon ik het surfkamp boeken met een open datum en mét korting. Dat is leuk meegenomen dus. Nadat een paar van de groep klaar waren met het regelen van vliegtickets naar Cairns en ik klaar was met het regelen van een aanvraag voor een appartement in Sydney gingen we op weg naar de bank om onze Australische bankrekening te openen. Terwijl we daar naartoe liepen aten we nog ergens iets, omdat het al laat was. Het openen van de bankrekening duurde nogal lang, maar uiteindelijk heb ik nu dan wel mijn eigen Australische bankrekening. Toen we klaar waren was het al zo’n 4 uur en ik besloot maar terug te gaan naar het hostel om te beginnen met het zoeken naar werk. Toen ik mijn CV had verbeterd, een sollicitatie had gestuurd en een dutje had gedaan werd ik door de speaker wakker gemaakt met het bericht dat je gratis pizza kreeg bij elk drankje dat je bestelde. Dus ik ging naar de bar waar een paar van de groep al zaten en at een pizza met een drankje. Uiteindelijk hebben we nog even in de bar en in de ‘woonkamer’ en daarna zijn we op bed gegaan.
Dinsdag
Dinsdag was niet een hele spannende dag. Het grootste deel van de groep vertrok vandaag naar Cairns en dus bleef ik samen met nog iemand van de groep als enigste achter in Sydney. Ik besloot deze dag veel sollicitaties te versturen en dat duurde nogal lang. Tussen de middag at ik een lekker bagel met een cappuccino voor een goedkoop prijsje bij het café van ons hostel. Daarna besloot ik wat wijkjes van Sydney te verkennen, zoals Surry Hills en Darlinghurst. Toen ik weer teruggekomen was in het hostel ging ik verder met de sollicitaties. In de avond ging ik naar de supermarkt, omdat ik wilde gaan koken. Ik stond dus in de supermarkt aan het kijken bij het vlees, maar niks was voor één of twee personen. Ik besloot dus om maar vegetarisch te doen. Toen ik een te groot pak macaroni had gepakt en voor een sausje wilde kijken, dacht ik laat maar zitten. Voor je eentje koken gaat dus nooit lukken, plus iets kopen is nog veel goedkoper. Dus toen at ik een quesadilla  bij een Mexicaans eettentje en ging weer terug naar het hostel. Daar zat ik nog even in de woonkamer en uiteindelijk ben ik gaan slapen.

Woensdag
Aangezien ik nogal lonely was, besloot ik vandaag om met de beackwalk mee te gaan dat werd georganiseerd door het hostel. Dus om 11 uur ging ik naar de receptie, waar we ons moesten verzamelen, en ik dacht oké hoe ga ik dit doen. Er stonden meer dan honderd mensen klaar om mee te gaan, maar het duurde nog even voordat we gingen. Ik ging dus ergens zitten op de bank en opeens vraagt het meisje naast mij of ik ook alleen reis. Uiteindelijk kregen we een leuk gesprek en waren we dus wandel-mates. We gingen met z’n allen in de stadsbus naar Coogee Beach. We wandelden van het ene strand naar het andere strand, en toen we op een gegeven moment aankwamen bij een klein rotsachtig strandje zagen we daar een café. Al snel besloten we de wandelgroep achter te laten en een wijntje te drink in het café. Om toch maar onze missie compleet te maken, gingen we daarna door met de wandeling en na heel wat kwartiertjes kwamen we aan bij het bekendste strand van de wereld Bondi Beach. Toevallig zagen we daar nog onze groep en leek het alsof we nooit waren weg geweest. Even zijn we op en strand gaan zitten en uiteindelijk gingen we met de bus weer terug naar het hostel. We hadden al een tijdje niks gegeten en dus gingen we naar Central Sydney om daar iets te kopen. Toen we daar wat hoge gebouwen zagen kreeg mijn eerdere wandel-mate het idee om naar het hoogste punt te gaan voor het uitzicht. Dus we liepen wat rond om te kijken of ergens een ingang was en uiteindelijk kwamen we terecht in een café. De man zei ons dat we waarschijnlijk via het hotel dat aan de café vast zat naar boven konden gaan. Dus we stonden in de lift en de deuren waren al dicht en toen kwamen we erachter dat we geen pasje hadden om met de lift te kunnen gaan. Snel druk ik op het knopje dat de deuren weer opengaan en springen we de lobby weer in. Opnieuw ziet de man ons en dit keer zeg hij dat hij hulp gaat halen voor ons. Hij komt weer terug met een jongen die ons zal laten zien waar we wel naar het hoogste punt kunnen gaan. Dus we lopen van het ene hotel naar het ander hotel en de jongen zei dat we daar gewoon de lift konden gebruiken. We lopen super casual naar de liften toe en stappen tegelijk met een andere mevrouw de lift in die naar 64 ging. Nadat we eerlijk ons verhaal vertelden zei ze dat we naar verdieping 61 moesten gaan, omdat daar het zwembad was en we dan een uitzicht hadden over Sydney. De vrouw stapte uit en we typten 61 in, maar nee. Het werkte niet. Blijkbaar had je toch een pasje nodig. We stapten dus uit op 64 en besloten daar met de trap naar beneden te gaan. Dus we liepen de trappen af en kwamen bij verdieping 61 en alleen daar was de deur gesloten. We kwamen er dus niet in. We gingen maar weer terug naar de liften en zouden weer naar beneden gaan totdat de lift stopte bij een verdieping waar net een familie instapte die net naar het zwembad toe wilden gaan. Ze waren heel aardig en lieten ons naar binnen bij het zwembad en eindelijk hadden we het uitzicht dat we wilden zien. Ineens vroeg de man ook nog of we misschien een glas champagne wilden, dus toen zaten we daar. In een zwembad. Met een prachtig uitzicht. Én champagne. We waren gewoon verbaasd hoe dit gelukt was. Maar goed we zouden dus ook nog gaan eten en dus gingen we weer terug en aten we bij een Chinese take-away. Toen we terugkwamen in het hostel en gedouchet hadden gingen we nog naar de bar van het hostel, aangezien daar onbeperkt gratis drankjes waren voor hun gasten. Rond half twee besloten we weg te gaan en aten we nog iets bij de McDonalds, voordat we lekker gingen slapen.

Donderdag
Vandaag ging ik verhuizen van het hostel naar een Airbnb kamer dat ik had gehuurd voor twee nachtjes. Voor het eerst voelde ik me, met mijn backpack op mijn rug banend door de stad, een echte backpacker. Gelukkig hoefde ik maar een bus te pakken en vijf minuutjes te lopen voordat ik er was. De sleutel van het huis zat in een kluisje en van de verhuurster had ik de code daarvoor gekregen, maar wat ik ook deed het kluisje ging niet open. Uiteindelijk belde ik de verhuurster op en stuurde ze haar vriend die na een hele tijd proberen toch de sleutels eruit kreeg. Eerst bekeek ik het huis een beetje. Ik had een super groot bed en de rest van het huis was best trendy. Nadat ik het huis bekeken had ging ik een dutje doen en dat werd nogal een lang dutje aangezien ik super moe was. Toen ik wakker werd ging ik met dus bus naar de stad om even wat te regelen met het Work & Travel gebeuren, om wat spulletjes te kopen die ik nog moest kopen en om te gaan eten. Ik at opnieuw bij de Mexicaan, maar dit keer een burrito. Ik ging weer met de bus naar huis, bekeek daar wat Australische televisie en ging toen op bed.

Vandaag ga ik er niet eens bij zetten, want het enige wat ik tot nu toe nog heb gedaan is werk zoeken en deze blog schrijven. Tot hier dus mijn verhaal in Australië. Tot het volgende!
Liefs,
Marissa

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s