Ik mag me volwassen noemen

Vandaag is het een speciale dag. Het is vandaag namelijk de dag dat ik precies achttien jaar geleden voor de eerste keer ooit het daglicht zag en dat betekent dat ik me vanaf nu volwassen mag noemen. Nouja, alleen volgens de wet dan, maar dat vind ik voor nu wel oké. Hoewel achttien jaar vroeger als bijna bejaard in mijn oren klonk, denk ik nu veel anders over de leeftijd achttien. Bejaard voel ik me natuurlijk nog lang niet. Het voelt meer alsof alles nu pas echt begint.

Het is niet zo dat ik, nu ik achttien ben, me ineens super volwassen voel, want behalve de plicht om zorgverzekeringskosten te betalen en de mogelijkheid om legaal drank te kunnen kopen is mijn leven niet van de een op andere dag drastisch veranderd. Het lijkt nu gewoon zo dat dat idee dat de wereld aan je voeten ligt nu pas echt is. In principe ben ik nu immers vrij om te gaan en staan waar ik wil en te doen wat ik wil. Dat idee geeft me toch wel een beetje een volwassen gevoel. Ik kan nu gewoon gaan trouwen, emigreren, een huis kopen… Niet dat ik dat nu ook ga doen, maar even voor het idee.

Nu de wereld dan zo aan mijn voeten ligt, ben ik benieuwd wat deze nieuwe levensfase me allemaal voor nieuws zal brengen. De levensfase waarin ik in België ga werken, naar Australië zal vertrekken, ga studeren en nog zoveel meer nieuwe dingen zal meemaken. Ik proost in ieder geval op een mooie tijd vol nieuwe lessen en ervaringen. Cheers!

Liefs,

Marissa

 

 

 

Advertenties

2 thoughts on “Ik mag me volwassen noemen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s